Nadszedł grudzień, ostatni miesiąc 2020 roku. Roku, który był dla nas wszystkich bardzo ciężki, myślę, że najcięższy w XXI wieku. Szerząca się pandemia, liczne strajki i izolacja społeczna sprawiły, że każdy wyczekiwał kolejnego dnia w nadziei na poprawę złej sytuacji. Wielu z nas drastycznie odczuło skutki wydarzeń, które miały miejsce przez ostatnich parę miesięcy. Jednak według mnie coś się zmieniło. Ludzie, mimo dzielącej ich odległości i dystansu społecznego, stali się sobie bliżsi. Znaleźli w sobie nieodkryte wcześniej dobro, które objawia się bezinteresowną pomocą, uśmiechem i wyrozumiałością.

Dziś usłyszałam o inicjatywie, którą zapoczątkowali ludzie dla kurierów, także ludzi. Postanowili przy swoich skrzynkach pocztowych zostawiać dla nich drobny poczęstunek- batonika, kanapkę, słodki napój. Dzięki temu dostawcy naszych paczek- których w tym roku zamawiamy dużo więcej- mogą dostarczyć sobie energii w natłoku ciężkiej pracy.  Jak niewiele trzeba, żeby komuś poprawić dzień?

Na lokalnej stronie facebookowej codziennie widzę ogłoszenia o bezinteresownej pomocy zorganizowanej przez młodych ludzi dla seniorów i osób, które jej potrzebują. Zrobienie zakupów, umycie okien przed świętami, czy posprzątanie podwórka często jest problematyczne dla starszych, nierzadko schorowanych i samotnych ludzi. A my? Nas nie kosztuje to zupełnie nic. 

Zauważyłam też, że ludzie w marketach coraz częściej uśmiechają się do kasjerek, życząc im miłego dnia. Są bardziej wyrozumiali, serdeczni i ciepli w stosunku do pracowników sklepu. 

Ogrom wsparcia, który widać w internetowych zbiórkach pieniędzy i żywności. Bezinteresowna pomoc w nauce, której udzielają słabszym uczniom koledzy, nie chcąc nic w zamian.

Zmiany, które widać są niesamowite, a cudowne jest to, jak trudny czas jednoczy ludzi. 

Może w tym strasznym i okropnym roku stało się jednak coś dobrego? Może tak naprawdę był nam wszystkim potrzebny? Potrzebny, aby zobaczyć człowieka w człowieku.

Uczennica